35/90

Öylesine bir gündü.

Gün her zamanki gibi başladı aslında ama ilerleyen saatlerde kendimi keyifsiz, yorgun ve mutsuz hissettiğimi farkettim; sebebini bilemeden...  "İyi misiniz?" diye sordular iş arkadaşlarım, "N'oluyorsun?" diye sordum ben de kendime ama cevap veremedim; havaya bağladım...

Bloglara göz atarken ekmekçi kız yazısında "Bugün Mutsuz Olmak Hakkınız" diye başlık atmış. İlginç geldi, göz atınca da şaşırdım; benim durumumu da bu '3. pazartesi' durumu açıklar mı ki?

* * *

Nişasta Gününü az buçuk hasarla kapattım...

Öğle yemeğinde sorun yoktu ama 17:00den sonra midemin sürekli zil çalma durumuyla başa çıkamadım, 2 kere akşam yemeği yedim. Neyse ki, çayın yanındaki "sütlü nuriye ve susamlı gevrekler" beni baştan çıkaramadı; sadece  kastamonu çekme helvadan 1 ısırık alıp bıraktım, 3 hurma+1/2 susamlı çubuk ile işi bitirdim.


* * *

Bu arada vahim (!)  bir şey paylaşmak istiyorum:

Bu sabah ADIM ÖLÇER'imi tekrar kullanmaya başladım.

Saat 13:30'a kadar işteydim. Bu saat itibariyle A. ÖLÇER'de görünen sayı sadece 400 idi!

Sonrasında çarşıdaki işlerimi hallettim ve yürüyerek eve geldim. A. Ölçer'deki sayı 3936 olmuş!

Eve gelince çıkardım a.ölçeri, sonra da unuttum tekrar takmayı ama yuvarlak hesap şu ana kadar 4000 adım atmış sayayım kendimi...

Şu anda başka bir aktivite yapmadan yatarsam,  4000 adım ile gün bitecek! Değil kilo vermek, korumak için bile yetmeyecek bir rakam!

Daha da kötüsü, eğer çarşıda işim olmasaydı; yaklaşık 500 adım ile günü bitirecektim!

E, hani kilo vermek için yaklaşık 10.000 adım gerekliydi!

Hadi yap bakalım hesabını ve al dersini !