32/90

Ekim ayının başlamasıyla  beraber bizim evde de pasta sezonu başlar...

Peş peşe doğumgünleri, özel günler, yılbaşı, yıldönümü, vs derken haziran ortalarına kadar seri bir kutlama söz konusudur evimizde ve sevdiklerimizin evlerinde. Bu sebeple sevgili pastanemiz de bilir bu yoğun pasta tüketim dönemimizi, zannımca pek de sever ve sevinir(-di)!

"-Di" çünkü geçtiğimiz ekim ayından beri artık oradan pasta almıyoruz. Aslında artık biz dışarıdan pasta almıyoruz. Eskiden "ayyy, ne kadar taze; mmm, yine çok güzel yapmışlar..." diye ayılıp bayılarak yediğimiz pastaları "beğenmeyecek" kadar şımardım! Çünkü artık kendi pastamı "istediğim gibi" yapma lüksüm var. İstediğim kadar çikolatalı, istediğim kadar fıstıklı, istediğim kadar meyveli, istediğim kadar hafif veya tam tersi 1 dilimi ile damak çatlatacak kadar ağır ama lezzetli; en önemlisi ise hijyenik ve güvenli. Aslında zaman ve imkân meselesi bu bir yandan da, o da ayrı konu...

İşte o günlerden biri sebebiyle, bu sabah erkenden kalktım ve dün geceden pandispanyasını pişirdiğim sevgili oğlum 2 numaranın doğumgünü pastasını katlandırıp, kremaladım ve son rötuşlarını akşama yapmak üzere buzdolabına kaldırdım.

Sonra bugün karbonhidrat günü olması sebebiyle, ne zamandır pişirmek istediğim ama bir türlü markete gidip alamadığım kepekli makarnayı (dün alışveriş esnasında epey bir kepekli makarna stokladım:)) nihayet pişirdim. Çok pişirilince nişastası açığa çıktığı ve bunun da istenmediğini okuduğumdan; diri kalacak şekilde ve suyunu dökmeden, az z.yağıyla haşladım. Yazdan yaptığım domates sosunun içine 2 diş -kokmayı göze alarak- sarımsak ve kekik ilave ettim. Termosuma koyup işe getirdim. Yanında limonlu yağsız salata ile öğle yemeğimde büyük bir afiyetle yiyeceğim :)

Akşam için ise sadece mercimek çorbası içmeyi, sonrasında da çayla "ölçülü" bir dilim oğlumun pastasından yemeyi düşünüyorum. Pastanın yanında 1-2 küçük tuzlu kurabiye de olabilir, ruh durumuma bağlı olarak :)

Güzel bir hafta sonu dileğiyle...